Prace interwencyjne to refundacja części kosztów wynagrodzenia i składek ZUS za zatrudnioną osobę bezrobotną. Zatrudnienie przez pracodawcę, które nastąpiło w wyniku umowy zawartej z PUP ma na celu wsparcie osób bezrobotnych będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy.

Organizatorem prac interwencyjnych może być pracodawca (oznacza to jednostkę organizacyjną, chociażby nie posiadała osobowości prawnej a także osobę fizyczną, jeżeli zatrudniają one co najmniej jednego pracownika) oraz przedsiębiorca niezatrudniający pracowników.

Prace interwencyjne NIE MOGĄ być organizowane u pracodawców będących:

  • partiami lub organizacjami politycznymi,
  • posłami lub senatorami na potrzeby biur poselsko-senatorskich,
  • organizacjami związków zawodowych, z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa pracy związkowych biur pracy oraz klubów pracy,
  • organizacjami pracodawców, z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa pracy biur oraz klubów pracy;
  • urzędami naczelnych i centralnych organów administracji państwowej,
  • kościołami lub związkami wyznaniowymi z wyłączeniem osób prawnych i jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz.873 z póź, zm.),
  • przedstawicielstwami państw obcych.

 

Warto wiedzieć!

Prace interwencyjne nie mogą być organizowane przez pracodawcę w trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu art. 1 pkt 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz. Urz. UE L 214 z 09.08.2008, str. 3), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (WE) nr 800/2008”, oraz Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. Urz. UE C 244 z 01.10.2004, str. 2).

 

Kontakt

Szybki kontakt

Jeśli masz jakieś wątpliwości lub pytania, pisz śmiało.

Not readable? Change text.